Było to pod koniec lat sześćdziesiątych, w gabinecie w Los Angeles. Hipnoterapeuta pracował z pacjentem nad uporczywym bólem barku — sprawa rutynowa, zupełnie przyziemna. Pacjent pod hipnozą cofnął się jednak dalej, niż ktokolwiek zamierzał: do okopów pierwszej wojny światowej i do rany, której w tym życiu nigdy nie odniósł.
Terapeuta nazywał się Michael Newton i — co istotne dla całej tej historii — nie wierzył w nic z tych rzeczy.
Człowiek, który nie chciał tego znaleźć
Newton miał doktorat z psychologii poradnictwa, certyfikat Master Hypnotherapist i członkostwo w Amerykańskim Towarzystwie Poradnictwa. Wykładał psychologię w Los Angeles, doradzał firmom, prowadził praktykę terapeutyczną. Do metafizyki podchodził z wyraźnym sceptycyzmem — regresja do przeszłych wcieleń była dla niego ciekawostką, nie przedmiotem badań.
Przełom przyszedł w 1968 roku i znów nie był zaplanowany. Kolejna klientka, prowadzona przez regresję, po przejściu przez śmierć w poprzednim wcieleniu nie zatrzymała się. Weszła w przestrzeń, której Newton nie szukał — i opisała spotkanie ze swoją grupą dusz.
To był moment, w którym zawodowe życie Newtona zmieniło kierunek. Przez kolejne trzydzieści pięć lat zajmował się głównie tym jednym pytaniem.
Dwadzieścia pięć lat milczenia
Tu jest szczegół, który mówi o Newtonie więcej niż jakakolwiek jego teza.
Odkrycia dokonał pod koniec lat sześćdziesiątych. Pierwszą książkę opublikował w 1994 roku. Czekał ponad dwadzieścia pięć lat, zanim uznał materiał za wystarczająco kompletny, by go pokazać.
W tym czasie przeprowadził sesje z około 7000 osób. Nie szukał potwierdzenia jednej hipotezy — zbierał relacje i sprawdzał, czy układają się w cokolwiek spójnego. Uderzyło go to, że ludzie, którzy nigdy się nie spotkali, pochodzili z różnych kultur i różnych światopoglądów, opisywali w transie zaskakująco zbieżną topografię.
Journey of Souls — wydana w 1994 przez Llewellyn Publications, zawierająca zapis dwudziestu dziewięciu przypadków — sprzedała się w 750 tysiącach egzemplarzy. Po niej przyszły Destiny of Souls (2000, sześćdziesiąt siedem przypadków) i Life Between Lives Hypnotherapy (2004). Jego książki przetłumaczono na ponad czterdzieści języków.
Mapa, którą naszkicował
To, co wyłoniło się z tych relacji, Newton uporządkował w sekwencję. Nie jest to doktryna ani objawienie — to model zbudowany z tego, co mówili ludzie w transie.
Odejście. Dusza opuszcza ciało. W relacjach powraca motyw ulgi i lekkości; sam moment śmierci bywa opisywany jako łagodniejszy niż wszystko, co go poprzedzało.
Przejście. Ruch ku światłu — obraz na tyle uniwersalny, że pojawia się również w relacjach osób po zatrzymaniu krążenia, opisywanych w zupełnie innej literaturze.
Spotkanie z przewodnikiem. Postać, która czeka. Znajoma, choć nie z tego życia. Newton opisywał ją jako obecność towarzyszącą duszy przez całą jej drogę, nie tylko przez jedno wcielenie.
Powrót do grupy dusz. To jeden z najbardziej charakterystycznych elementów całego modelu. Newton odnotował, że dusze wracają do niewielkich, stałych zespołów — zwykle około piętnastu osób — o podobnym stażu i zbliżonych zainteresowaniach, dzielących wspólnego mentora. Coś pomiędzy klasą, drużyną a rodziną, która nie rozpada się między wcieleniami.
Osoby wracające z sesji LBL opisują to spotkanie zaskakująco często jako najmocniejszy moment całego doświadczenia — nie dlatego, że jest spektakularne, ale dlatego, że jest rozpoznaniem.
Podsumowanie życia. Nie sąd i nie kara. Raczej przegląd: co zostało zrozumiane, co się nie udało, czego nie dokończono.
Planowanie. Wybór kolejnego życia, kolejnego ciała, kolejnych okoliczności — z całą trudnością, jaką to za sobą niesie. W relacjach Newtona dusze nie wybierają łatwych scenariuszy.
Powrót. I wszystko zaczyna się od nowa, z zatartą pamięcią, bo inaczej nie byłoby czego się uczyć.
Co stało się z tym po jego śmierci
Newton zmarł w 2016 roku, ale instytut, który założył, prężnie się rozwija.
Michael Newton Institute, założony w 2002 roku jako organizacja non-profit, przeprowadził do dziś ponad 55 000 sesji życia między życiami w ponad 40 krajach i 25 językach, pracą ponad dwustu certyfikowanych praktyków.
Te liczby warto zestawić z pierwotnymi siedmioma tysiącami. To, co zaczęło się jako pomyłka w gabinecie w Los Angeles, jest dziś jednym z najszerzej udokumentowanych zbiorów relacji o tym, co według ludzi w głębokim transie dzieje się pomiędzy życiami.
Uczciwie: czym to jest, a czym nie
Prace Newtona to studia przypadków, nie badania kontrolowane. Nie ma tu grupy kontrolnej, ślepej próby ani niezależnej weryfikacji. Hasło encyklopedyczne o Journey of Souls klasyfikuje książkę jako pseudonaukę i z metodologicznego punktu widzenia trudno z tą klasyfikacją polemizować.
Do tego dochodzi problem, który opisałam szerzej w tekście o bezpieczeństwie hipnozy regresyjnej: hipnoza zwiększa podatność na sugestię i sprzyja konfabulacji. Zbieżność relacji można tłumaczyć wspólną tradycją kulturową i oczekiwaniami, z jakimi ludzie przychodzą na sesję, a nie wspólnym źródłem.
Nie da się rozstrzygnąć tego sporu ani na tej stronie, ani na żadnej innej. Uważam, że osoba rozważająca taką sesję powinna o tym wiedzieć przed, a nie po.
I jednocześnie: to, że czegoś nie da się udowodnić, nie znaczy, że nic to nie znaczy. Ludzie wracają z tych sesji odmienieni w sposób, który daje się zaobserwować niezależnie od tego, jak rozstrzygniemy kwestię dosłowności. Rozumieją coś o swoich relacjach. Przestają bać się śmierci. Zaczynają traktować własne życie jak coś, co sami wybrali.
Sesja LBL nie jest dowodem. Jest doświadczeniem.
Szczegółowy przebieg opisałam w osobnym tekście: jak wygląda sesja LBL krok po kroku. Certyfikację każdego praktyka LBL — również moją — można sprawdzić w publicznym rejestrze Instytutu.
Michael Newton szukał przyczyny bólu barku. Znalazł mapę, na której jedno ludzkie życie okazuje się jednym rozdziałem — nie całą książką.
Nie musisz w to wierzyć, żeby chcieć zobaczyć. Wystarczy pytanie, które nie daje Ci spokoju.
Napisz do mnie — odpowiadam osobiście na każdą wiadomość. Albo zacznij od relacji osób, które już tam były.
Źródła
- Dr. Michael Newton — Michael Newton Institute. Biografia, okoliczności odkrycia w latach 1968–1969, skala badań (7000 klientów, 35 lat), publikacje, dane Instytutu (55 000 sesji, 40+ krajów, 25 języków, 200+ praktyków).
- Journey of Souls (book) — Wikipedia. Dane wydawnicze (Llewellyn, 1994), 29 przypadków, sprzedaż 750 000 egzemplarzy, klasyfikacja jako pseudonauka.
- LBL Frequently Asked Questions — Michael Newton Institute. Czas trwania sesji.
- Find an LBL Facilitator — Michael Newton Institute. Publiczny rejestr certyfikowanych praktyków.
Masz pytanie, na które ten tekst nie odpowiedział?
Napisz do mnie — odpowiadam osobiście na każdą wiadomość.
Skontaktuj się